، او رفت چون تقدیر چنین خواست ، او رفت چون رسالت

خود را به سرانجام رساند ، او با بدی هایی که از دنیا دید ، خوب

زیست و زیبا رفت ، همیشه میگن مرگ خوب هم نعمتیست ... او

بهرمند از این نعمت شد و رفت ...

عشق گاهی معجز قلب مریض

رویش سبزینه ای در برگ ریز

خیلی سخته چیزی رو که تا دیشب بود

از یادش رفته که واسش تو تموم دنیا بودی ....

رسيدن به تو

دلم گرفته ، اى دوست ! هواى گريه با من‏

گر از قفس گريزم كجا روم ،  كجا ، من؟!

كجا روم ؟! كه راهى به گلشنى ندانم‏

كه ديده بر گشودم به كنج تنگنا ، من‏

من بسته‏ام به كس دل نه بسته دل به من كس‏

چو تخته پاره بر موج رها ، رها ، رها ، من‏

زمن هر آن كه او دور چو دل به سينه نزديك‏

به من هر آن كه نزديك ازو جدا ، جدا ، من !

نه چشم دل به سويى نه باده در سبويى‏

كه تر كنم گلويى به ياد آشنا ، من‏

زبودنم چه افزود ؟! نبودنم چه كاهد ؟!

كه گويدم به پاسخ كه زنده‏ام چرا من ؟!

ستاره‏ها نهفتم در آسمان ابرى

دلم گرفته ، اى دوست ! هواى گريه با من ...