تو به روی من می خندی و من به آبروی رفته حالا خودت ببین چه فرقی است میان خنده های ماهر چند که این روزها
ديگر کسی مجالی به بهانه های بغض گرفته برای هيچ حادثه ای ندارد اما هنوز هم خيلی ساده به همهمه های دور و قافیه های بی شرم
بهانه گیر یک مشت خرافه و چرندیات طبع هوسناک دیگران می شويم
تو را نمی دانم به خدا ولی امان من و این ورق پاره های کهنه را که خنده های لب پريده بی امان بریده است !!!
