بی صداتر از سکوت

دل نوشته ...

crazy2you — Sat, 23 May 2009 23:22:18 GMT

با سلام به همه دوستای گلم با عرض پوزش برای غیبت بلند مدت

و مثل همیشه با سکوت همیشگی دوست دارم همیشه سکوت کنم

و بیشتر اشعارم را در گوشها زمزمه کنم اما یاران به هیچ چیزم راضی نیستند

و مرا از خلوت و سکوتم بیرون میکشند اسم آخرین پستم گذاشتم تقدیم به ساقر

دلدار غوغایی به پاشد که فقط خودم توش بی خبر موندم یکی اومدو دلداریم داد

یکی با نظرش هوشیارم کرد یکی دیگه حرف مرگشو وسط کشید

اون یکی به ریشم خندید و بهترینشان برایم ناراحت شد و به حالم

دلسوزی کرد اما می خوام برای اطلاع این شقایق خانم بگم

این تینایی که تو وبم نظر داده رو نه میشناسم نه میدونم کیه و

نه تو رو خوب میشناسم واسه همین نظر جفتتونو حذف میکنم

تا دیگه فکر نکنی که من باز دنبال رابطه با تو و امساله شماهام

تو اصلا لیاقتت چیزه دیگه ای پس دیگه نیا تو وبلاگم پارس نکن

لطفا چون سکوتمو بهم میریضه که اگه یک باره دیگه پارستو بشنوم

آبروتو همین جا میبرم میدونی که چی میگم ؟

(( محسن افشانی )) شمارتم دارم و پس آروم سره

جات هاپ هاپ کن واسه ساقر متاسفم که

با تو دوست بوده ... پس کله تخمیه هیفه کییییییییییییییییر

دیگه پارستو نشنوم و اما امسال تینا تویه کس کش پدر واسه

من نظر میدی تو وبلاگم یا شماره به وسیله ی وبلاگم ردوبدل میکنی ؟

لطف میکنی دیگه سر نزنی ...

در پایان شرمنده همه دوستان گلم که خیلی بد دهنی

کردم اما با جمع حیونات بایستی مثل خودشون رفتار کرد ...

............................................................................................................

اینم یه شعر برای آپ جدید تقدیم به همه دوستای گلم .

اي خلوت حضور در سرسراي دل

اي داغ مانده بر صفحه صفحه هاي دل

اي راز بي كسي شب هاي سينه چاك

اي معني ناله هاي خاك

اي زجر بي صدا

داغت كشت ما را

...

رنگ باران نگاهت پر از سكوت

جاده ي رفتنت سنگفرش ملكوت

از رنج پركشيدنت بغض بي كسي مبهوت

اي بغض ساده اي ز ناكجا

داغت كشت ما را

...

مي روي و اين سفر پر از غم است

بعد تو حرف هاي دل چه مبهم است

بعد تو طاقت شب چقدر كم است

بعد تو آسمان ، مادر باران ماتم است

بعد تو ناله هاي چاه چه درهم است

اي غربت بي انتها

داغت كشت ما را

...

اشك تويي

ناله هاي مانده در مشك تويي

راز تويي

اين غربت جانگداز تويي

اين چشم هاي در نماز تويي

اي روح تو نماز و دعا

داغت كشت ما را

...

اي داغ تا ابد

اي لحظه لحظه هاي خدا

اي تا هميشه زهرا

داغت كشت ما را

...

دل نوشته تقدیم به همه خوبان خریدار وفا...

crazy2you — Sun, 08 Mar 2009 22:07:18 GMT

تمام هستی ام را برگی کن!

بر درختی بیاویز!

خودت باد شو!

بر من بوز!

به زمینم بیانداز!

خدا که شدی و از من گذر کردی ...

خیالم راحت می شود

جای پای تو، مرا

و همه هستی مرا

تقدیس می کند

دل نوشته

crazy2you — Fri, 22 Aug 2008 22:48:18 GMT

با سلام خدمت یکا یک دوستای خوبم ضمن پوزش

به خاطر مشکلات و ... شخصی نتونستم

خدمتتون باشم . میخوام تشکر کنم از کسی که

بی نام و نشون میاد تو وبم نظر میده با

کلی لطف و ... خیلی وقت بود به دیار بیکسی

رفته بودم اما با وجود دوستام بازم به خودم اومدم

و این شعر را تقدیم میکنم به همه ی ای عزیزانم انشاله

جبران پشیزی از لطفشون باشه به من .

..................................... ...............................

هر گز زمزمه نخواهم کرد

تردید تو ...

هر آنچه می خواهد

از بودنم می کاهد

آه...

این من چه بی هدف

میان اندوه قلمت گم شد

وقتی لحظه ای بی پروا گفتی ...گفته ام

هراسی از نبودنت ندارم

وقتی کاغذهایت کنار چشم های نگرانم

از بغضی سیاه شده بود

از فریادی که بی درنگ

تو را به سایه ای مبهم میرساند

با من بگو...

تو را چه می شد اگر جای قلم

جای کاغذهایت

یک بار هم مسیر سپید قلب مرا محک میزدی...

..................................................................................

تنهایی و سکوت

crazy2you — Mon, 18 Feb 2008 13:42:18 GMT

در واپسین لحظات و در اوج سکوت و تنهای ام

صدای دلنواز یادت در قصه بی کسی ام می پیچد

باز شب می شود و من از سیاهی می هراسم

و باز دل خسته از فراق عشق می گریم

و بر تلخی تمام غمهای زندگی ام

اشک می ریزم

وقتی می خواهم چهره تو را به یاد بیاورم

چشمانم را می بندم و در سفید رنگی ارامش بخش

چشمان تو را می بینم

و صدای تو را مرور می کنم

با اینکه از برخی سکوتها دلزده ام

با رفتن تو بود که تنهایی من رقم خورد

تو رفتی و من به یادت

با غنچه های گل نرگس،با حیاط خانه

با غم و غربت خودم

همدم و هم زبان شدم

بیا که دلتنگ توام

دل شکسته ام را فراموش نکن

همیشه با خودم فکر می کنم

و در هر رهگذری تو را می بینم

و با توانی که از دوستی ها می گیرم از کنارت می گذرم

من به یاد تو هستم

تو هم مرا در یاد خودت داشته باش

و به یاد روزهایی که تو از کنارم می گذشتی

و من به امید نگاه تو ...

ای ماه شبهای تاریکم

گم کرده ام تو را...

سپیده گفت با طلوع افتاب نگاهت را در انتظار باشم

اما افسوس که در واژنامه زندگییم

طلوع غریبی می کند

گفت به دیروزت بنگر

دیروزم را غروب بی کسی به یغما برد

و تنهایم گذاشت

امروزم را که جستجو می کنم

جز گریه های دلتنگی و دلواپسی فردا

و خاک سردی که در اغوشم می گیرد

و دستان لرزانی که بر سنگ

سردی گلهای نرگسی را پرپر می کند

چیزی نمی یابم

وقتی بیایی از دریا برایت می گویم

که به امید آمدنت چگونه شب را به سحر می رساند

از غربت قناری هایی برایت می گویم

که بی تو نای خواندن نداشتن

وقتی بیایی به تو می گویم

که واژه نامه زندگییم پر شده از چشم انتظاری

متن زندگییم پر شده از حدیث آبی آمدنت

وقتی بیایی به تو می گویم

که تنها عشق به آمدنت دلم را زنده نگه داشته

نذر کرده ام وقتی آمدی

از زنبق ها گردنبندی بسازم

و شهر را زیر حریر سبز خیال بپوشانم

و دنیا را سرشاراز صداقت قناری ها سازم

و با تو از تمام با تو بودن ها سخن بگویم

جهنم سرگردان

crazy2you — Thu, 07 Feb 2008 16:48:01 GMT

شب را نوشيده‌ام .

وبر اين شاخه‌هاي شكسته مي‌گريم.

مرا تنها گذار

اي چشم تبدار سرگردان!

مرا با رنج بودن تنها گذار.

مگذار خواب وجودم را پرپر كنم.

مگذار از بالش تاريك تنهايي سربردارم

و به دامن بي تار و پود رؤياها بياويزم.

سپيدي‌هاي فريب

روي ستون‌هاي بي سايه رجز مي‌خوانند.

طلسم شكسته خوابم را بنگر

بيهوده به زنجير مرواريد چشمم آويخته.

او را بگو

تپش جهنمي مست!

او را بگو: نسيم سياه چشمانت را نوشيده‌ام.

نوشيده‌ام كه پيوسته بي آرامم.

جهنم سرگردان!

مرا تنها گذار

نیمه شب . . .

سکوت . . . صدای تیک تاک ساعت

به پنجره نزدیک می شوم

از باران تند غروب

انگار هنوز آثاری باقی مانده

نسیم می آید

نفس می کشم

هنوز بوی نم خاک را می شود حس کرد

هنوز خیابان خیس است . . .

نگاه می کنم . . . به باغ کوچک همسایه

که این بار هم خیس نشد

برای تو . . . برای او. . . چه اهمیتی دارد چرا . . .

بر می گردم پیش کاغذهایم

دوباره می نویسم

باغ همسایه ی ما سالیانیست که بی باران است

و نگاه تر کودک کوچک همسایه

پر از اندوه است

راستی ؟! . . . چه کسی می دانست

باغبان . . . جای آبی بهشت

آسمان باغ را رنگ مبهم کویر کرده بود . . .

امانم بریده

crazy2you — Sun, 27 Jan 2008 22:30:40 GMT

تو به روی من می خندی و من به آبروی رفته

  حالا خودت ببین چه فرقی است میان خنده های ما

  هر چند که این روزها

  ديگر کسی مجالی به بهانه های بغض گرفته برای هيچ حادثه ای ندارد

 اما هنوز هم خيلی ساده به همهمه های دور و قافیه های بی شرم

  بهانه گیر یک مشت خرافه و چرندیات طبع هوسناک دیگران می شويم

  تو را نمی دانم به خدا

  ولی امان من و این ورق پاره های کهنه را که خنده های لب پريده

  بی امان بریده است !!!

می خواهم بروم

crazy2you — Sun, 27 Jan 2008 22:29:21 GMT

کاش رها ميدشم از کاش ها....کاش...

بايد رفت....

بايد حصارها را در هم کوبيد...

بايد ....بايد ها را انکار کرد...

بايد واژها را

مانند اشکهايم رها کنم

بايد زندگی کنم...

بايد..برای بايد رها باشم....

چشمان

crazy2you — Sun, 27 Jan 2008 19:07:18 GMT

باز هم چشمان من

رنگ بی خوابی شده

باز قلبم شعله ی

عشق و بی تابی شده

باز بر بام شبم

ماه مهتابی شده

باز می خوانم که من

خسته ام از این همه دلبستگی

خسته ام از زندگی

خسته ام از این سکوت و بندگی

خسته ام از جملگی

باز بیزارم من از تکرار شب

می پرم آهسته از دیوار شب

می زنم فریاد و دستم در هوا

مانده قلبم زنده در آوار شب

شب شروع بی امان گریه هاست

روز آغاز دروغ خنده هاست

روز و شب اما چه فرقی می کند؟

آخر هر خنده وقتی

اشک گرمی پا به پاست

باز نفرین بر دروغ

خنده های بی فروغ

خنده های پر فریب و پر دروغ

خنده هایی از سر دیوانگی

یا دروغین مستی و دلدادگی

خنده هایی یخ زده

قلب هایی غم زده

ای خدا نفرین به قلبی کز دروغ

عشق را بر هم زده

باز بارانی دروغ

می چکد از آسمان

نغمه می خواند به من

ماه و خورشیدی دروغ

باز می تابد به من

باز می پرسم ز خود

رنگ بی خوابی چه شد؟

عشق و بی تابی کجاست؟

ماه مهتابی چه شد؟

چرا رفتی

crazy2you — Sun, 27 Jan 2008 18:55:45 GMT

قطار می رود .... تو می روی .... تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام .... که سالهای سال ... در انتظار تو

......کنار این قطار......... رفته ایستاده ام ...

و همچنان ....به نرده های ایستگاه رفته ......تکیه داده ام ....

بی گناهی

crazy2you — Sun, 27 Jan 2008 18:52:38 GMT

بیگناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق

یوسف از دامان پاک خود به زندان می رود !